محمد الريشهري
115
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
7 / 7 كسانى كه ناديده به پيامبر ، ايمان آوردهاند 960 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله به امام على عليه السلام : اى على ! ايمان آن مردمى شگفتآورتر و يقينشان باعظمتتر است كه در آخر زمان خواهند بود ؛ پيامبر را نديدهاند و حجّت هم از آنان در پرده [ غيبت ] است و با اين حال ، به سياهىاى كه بر روى سفيدى است ( يعنى قرآن ) ، ايمان آورند . 961 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : خوشا آن كه مرا ديد و به من ، ايمان آورد ! خوشا ، خوشا ( هفت مرتبه اين كلمه را فرمود ) آن كه مرا نديد و به من ، ايمان آورد ! 962 . مسند ابن حنبل به نقل از ابو سعيد خُدرى : مردى نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! خوشا به حال آن كه تو را ديد و به تو ايمان آورد ! پيامبر خدا فرمود : " خوشا به حال كسى كه مرا ديد و به من ايمان آورْد ! امّا خوشا و خوشا و خوشا به حال آن كس كه مرا نديده ، به من ايمان آورَد ! " . 963 . مسند ابن حنبل به نقل از ابو جمعه : با پيامبر خدا چاشت تناول كرديم . ابو عبيده جرّاح نيز با ما بود . او گفت : اى پيامبر خدا ! آيا كسى هست كه بهتر از ما باشد كه همراه تو اسلام آورديم و همراه تو جهاد كرديم ؟ ! پيامبر صلى اللّه عليه و آله فرمود : " آرى . مردمانى كه بعد از شما مىآيند و با آن كه مرا نديدهاند ، به من ايمان مىآورند " . 964 . مسند ابن حنبل به نقل از انَس : پيامبر خدا فرمود : " دوست داشتم برادرانم را مىديدم " . ياران پيامبر صلى اللّه عليه و آله گفتند : مگر ما برادران شما نيستيم ؟ !